You are here
Home > 2017 > September

ಗಂಡಸರು ಅಳಬಾರದು, ಆದರೆ.. (ಮುಗುಳು ನಗೆ ವಿಮರ್ಶೆ-ವಿಕ್ರಂ ನಾಯಕ್ )

blank ಮುಂಗಾರು ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಮೊಲ, ಗಾಳಿಪಟದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಪಟ, ವಾಸ್ತು ಪ್ರಕಾರದಲ್ಲಿ ಮನೆ, ದನ ಕಾಯೋನು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ದನ/ಹೋರಿ, ಮುಗುಳ್ನಗೆಯಲ್ಲಿ ಹಳೇ ವ್ಯಾನು , ಹೀಗೆ ಮುಂಗಾರು ಮಳೆಯ ದೇವದಾಸ್ ಮೊಲದ ಯಶಸ್ಸಿನಿಂದ ತಮ್ಮ ಅನೇಕ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ವಸ್ತುವನ್ನು/ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಯೋಗರಾಜ್ ಭಟ್ಟರು ಇಡುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಮೂರು ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಟಿಸಿದ್ದ ನಟ ಗಣೇಶ್, ಯೋಗರಾಜ್ ಭಟ್ಟರ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಮುಂಗಾರು ಮಳೆ ಒಂದು ವಿಭಿನ್ನ

ದೇವಮಾನವರು ಮತ್ತವರ ಭಕ್ತ ವೃಂದ – ಸುಧಿ ಆಚಾರ್ಯ

ಅಲ್ಲಾ, ಮಾನವ ಮಾನವನಾಗೋದು ಬಿಟ್ಟು ದೇವ ಮಾನವನಾಗಲು ಏಕೆ ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ? ನಾನೊಬ್ಬ ಪವಾಡ ಪುರುಷ, ದೇವಮಾನವನೆಂದು ಊರು ತುಂಬಾ ಹೇಳುತ್ತಾ ಬರುವಾಗ ಹಿಡಿದು ಸೀದಾ ಅವನನ್ನು ಒಬ್ಬರು ಒಳ್ಳೇ ಆಪ್ತಸಮಾಲೋಚಕರ ಮುಖೇ‌ನ ಕೌನ್ಸಿಲಿಂಗ್ ಮಾಡಿಸುವುದೋ, ಇಲ್ಲ ಮಾನಸಿಕ ರೋಗಿಗಳ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸೇರಿಸುವುದೋ ಬಿಟ್ಟು ತಲೆ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ಏಕೆ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ ಅನ್ನುವುದೇ ವಿಪರ್ಯಾಸ. ಈ ಸ್ವಯಂ ಘೋಷಿತ ದೇವಮಾನವರದ್ದೆಲ್ಲಾ ಕಥೆ ಕೊನೆಗೆ ಶೋಚನೀಯ ಸ್ಥಿತಿ ತಲುಪಿದ ಉದಾಹರಣೆಗಳೇ ನಮ್ಮ ಎದುರು ಇರೋದನ್ನು

ಸ್ವಚ್ಛಂದ ಬದುಕಿಗಾಗಿ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ನಿಲ್ಲಿಸೋಣ – ಶಿವರಾಜ್ ಬಿ ಎಲ್

http://www.orizzontionlus.it/college-essay-paper/ ರಥಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ತೇರೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಆರತಿ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ದೀಪಗಳು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಹೂವು, ಹಣ್ಣು ಸಮರ್ಪಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಕೈಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಂದು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಕೈಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ಆವರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿವೆ. ನಿಂತಲ್ಲಿ, ಕುಂತಲ್ಲಿ ಈ ಮೊಬೈಲ್ ನ ಬಳಕೆ ಅತಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬಂದಿರುವ ಫೇಸ್‍ಬುಕ್ ಲೈವ್ ಎಂಬ ಗೀಳು. ಅದು ದೇವಸ್ಥಾನವೇ ಆಗಿರಲಿ, ರಸ್ತೆಯೇ ಆಗಿರಲಿ, ಬಾರ್ ಪಬ್ ಆಗಿರಲಿ. ಇದಕ್ಕೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಹಂಗಿಲ್ಲ, ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣೆಂಬ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ. ನಮಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗಲಿ ಎಂಬ ಧೇಯೋದ್ದೇಶದಿಂದ

ವಕ್ರತುಂಡ ಮಹಾಕಾಯ

ನನ್ನ ನೆನಪಿನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಾದರೆ, ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಗಣೇಶೋತ್ಸವ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡವನಲ್ಲ. ಬೇರೆಲ್ಲಾ ಹಬ್ಬಗಳು ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಯೋಗ್ಯತೆಗನುಗುಣವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದು, ಕಾಲಾಂತರದಲ್ಲಿ ಅದು ಬದಲಾವಣೆ ಹೊಂದಿದ್ದೂ ಇದೆ. ಆಚರೆ ಚೌತಿಯ ಆಚರಣೆ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಹಿರಿಯರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಯಾವುದೇ ಕುಂದಿಲ್ಲದಂತೆ ಆಚರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ.  ಚೌತಿಯ ಆಚರಣೆ ಕೇವಲ ವಿಭಜಿತ ಕುಟುಂಬದ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲ. ಇದು ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಎಲ್ಲಾ

ಸ್ವರ್ಗದ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಾಗ – ಸಂಧ್ಯಾ ಕೋಟೇಶ್ವರ

ಓದುಗರೇ, ನಾನೀಗ ನಿಮಗೆ ತೋರಿಸಹೊರಟಿರುವ ಜಾಗ 'ಭೋಲೋಕದ ಸ್ವರ್ಗ'. ಧಾರವಾಡದಿಂದ ಸುಮಾರು 150 ಕಿ.ಮೀ. ದೂರದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರದೇಶ. ನಾವು ವಾಸಿಸುವ ವಾತಾವರಣಕ್ಕಿಂತ ಒಂದು ಭಿನ್ನ ಲೋಕವನ್ನೇ ಸೃಷ್ಠಿ ಮಾಡುವ ರಮ್ಯ ಜಾದೂ 'ಅಂಬೋಲಿ'. ಇಂತಹ ಜಾಗಗಳಿಗೆ ಬೈಕ್ ಸವಾರಿಯೇ ಸೂಕ್ತ. ಬೈಕ್ ಸವಾರಿ ಎಂದರೆ ಅಗತ್ಯತೆ ಪೂರೈಸುವ ಸಂಚಾರದ ಹೊರಗಾಗಿ ಉತ್ಕಟ ಅಪೇಕ್ಷೆ, ಅಭಿಲಾಷೆಗಳಿಂದ ಉದ್ದ ಮಲಗಿರುವ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಹಿ ಹಾಕುತ್ತಾ ಸಾಗುವುದು. ರಸ್ತೆ ಸವಾರಿ ಅಂದರೆ ಸುತ್ತಲಿನ

ಶ್ರಮಿಕನ ನೋವು – ರಜನಿ ಅಲ್ಸೇ

ಅದೊಂದು ರವಿವಾರ... ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಭುವಿಗಿಳಿಯುವ ಮುನ್ನವೇ ಸುಪ್ರಭಾತ ಹಾಡಿತ್ತು ನಮ್ಮನೆ ರೇಡಿಯೋ. ಅಮ್ಮನ ನಿತ್ಯ ಕೆಲಸಗಳು ಮುಗಿದಿದ್ದವು. 'ರಜನೀ ಏಳೂ.. ಗಂಟೆ ಎಂಟಾಯ್ತು..' ಎಂದದ್ದು ಎಲ್ಲೋ ಕನಸಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದಂತೆ ಅನ್ನಿಸಿತ್ತು. ಬೆಚ್ಚಿ ಬಿದ್ದು ಎದ್ದು ನೋಡಿದರೆ ಗಂಟೆ ಆರೂವರೆ. ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ನನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ, ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪಯ್ಯ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ತೆಗೆಯುವವನಿಗೆ ಆಮಂತ್ರಣ ಕೊಟ್ಟು ಬಂದಿದ್ದರು. ಅಯ್ಯೋ.. ಸಂಡೆ ಯ ಕಥೆ ಇಷ್ಟೇ ಎಂದುಕೊಂಡು, ಒಂದು ಬಟ್ಟಲು

ಮರೆಯುವೆನೆಂದರೂ ಬಿಡಲೊಲ್ಲದ ಹೈಸ್ಕೂಲು ನೆನಪುಗಳು! – ಪಾರ್ವತೀಸುತ

go site 'ಜೀವನವೇ ಒಂದು ಬಸ್ಸಿನಂತೆ. ನಮ್ಮ ಸ್ಥಳ ಬಂದಾಗ. ನಾವು ಇಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.' ಅನ್ನುವ ಮಾತುಗಳೆಲ್ಲ ಮೊದಲು ಅರ್ಥವೇ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ವೇದಾಂತದಂತೆಯೋ, ಯಾರೋ ಗೀಚಿಟ್ಟ ವಾಕ್ಯದಂತೆಯೋ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದರ ಅರ್ಥ ನಮಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು ನಮ್ಮ ಪ್ರೌಢಶಾಲೆ ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟಿತ್ತಲ್ಲ, ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆಯಲು ಹೊರಟಿದ್ದ ನಮಗೆಲ್ಲಾ  ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವೆಂಬ ಇಂಧನ ತುಂಬಿ ಬಿಳ್ಕೋಟ್ಟಿತ್ತಲ್ಲ, ಅದೇ ದಿನದಂದು! ಆ ದಿನವಾಗಿ ಇವತ್ತಿಗೆ ಒಂದು ವರ್ಷ. ಹೈಸ್ಕೂಲು ಜೀವನವೆಲ್ಲಾ ಇನ್ನು ಬರಿಯ ನೆನಪು ಎಂಬ

ನೆನಪುಗಳು-ಪ್ರದೀಪ್ ನಾಗರಾಜ್

ದುಡಿದು ದಣಿವಾದ ದೇಹ ಬಾಗಿಲಿಗೊರಗಿ ನಿಂತಿತ್ತು ಒಳಗಿರುವವರ ಬರುವಿಕೆಗಾಗಿ ಕಾದು   ಬಾಗಿಲ ಬಡಿದೆನು ಮಗದೊಮ್ಮೆ ಕಾದೆ.. ಕಾದೆ... ನನ್ನೆಡೆಗೆ ಮೂಡುತ್ತಲಿತ್ತು ಹೆಜ್ಜೆ ಸಪ್ಪಳ ಬಹು ಸಮಯಗಳ ನಂತರ   ಮುಚ್ಚಿದ್ದ ಕಣ್ಣುಗಳ ತೆರೆಯುವುದರಷ್ಟರಲ್ಲೆ ಬಾಗಿಲ ತೆರೆದವರು ಕಣ್ಮರೆಯಾದರು   ಒಳ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದಂತೆ ನನ್ನವರಿಗಾಗಿ ಹುಡುಕಿದೆ ಕೆಲವರು ಟಿವಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದರು ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಮೊಬೈಲ್ಗಳ ದಾಸರಾಗಿದ್ದರು   ನೋವಿನಲಿ ನನ್ನ ಕೊಠಡಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆ ಗೋಡೆಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಚಿತ್ರಪಟಗಳು ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳೊಂದಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದವು   ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪು ಅವ್ವ ದುಡಿದು ದಣಿವಾದ ಅಪ್ಪನ ಉಪಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಉಪಚಾರಗಳು, ಮುದ ನೀಡುವ ಮಡದಿಯ ಮಾತುಗಳು, ಮಕ್ಕಳ ಅಪ್ಪುವಿಕೆ...   ಇದೆಲ್ಲವನು ನನ್ನಿಂದ ದೂರವಾಗಿಸಿದ್ದ ನನ್ನದೆ ಕಲ್ಪನೆಯ ಕಾಣದ ಕಡಲಿನ ತೀರ ಕಣ್ಣಂಚಲಿ ನೀರ ತರಿಸಿದ್ದವು...

ಸ್ವದೇಶಿ-ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಕೊಡ್ಲಾಡಿ

ಏಳಿರಿ ಏಳಿರಿ ಯುವಜನ ಮಕ್ಕಳೆ ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಎದ್ದೇಳಿ. ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳೆ ನಾಳಿನ ಪ್ರಜೆಗಳು ಎನ್ನುವ ಭಾವನೆ ಮೈಗೊಳ್ಳಿ ||   ನಾನು ನನ್ನದು ನನ್ನವರೆಂಬುದನ್ನು ನಾವೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಮನದಲ್ಲಿ ತಂದು. ಮೋಸಕ್ಕೆ ತಲೆ ಬಾಗದೆ ದ್ವೇಷಕ್ಕೆ ಜಗ್ಗದೆ ಒಗ್ಗೂಡಿ ಹೇಳೋಣ ನಾವೆಲ್ಲ ಒಂದು ||   ನಮ್ಮಯ ತನವನು ನಾವು ಮರೆಯದೆ ವಿದೇಶಿ  ವಸ್ತುಗಳ ಮೋಹಕೆ ದೇಶ ಮಾರದೆ. ಯೋಧರಂತೆ ನಾವ್ ಹೋರಾಡೋಣ ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ  ದೇಶಿ  ವಸ್ತು ಬಳಸೋಣ ||

ಅಜ್ಜಿಯ ಅಪ್ಪುಗೆ – ಪವನ್ ಅಣ್ಣಯ್ಯ

ಮೊನ್ನೆ ತಾನೇ ಒಂದು ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಗ್ಗಣ ಅಥವಾ ಕುಂದಾಪುರ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಹೆಗ್ಗುಳದ ಬಗ್ಗೆ ಬರಹಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೆಗ್ಗಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯೆಬೇಕಾದರೆ ನೆನಪಾಗುವುದು ನನ್ನ ಅಜ್ಜಿ. ನಾವು ಅವಳನ್ನ ದೊಡ್ಡಮ್ಮ ಅಂತ ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ. ದೊಡ್ಡಮ್ಮ ನಮ್ಮನ್ನ ಆಗಲಿ ವರ್ಷಗಳಾದರೂ ಅವಳ ನೆನಪು ಸದಾ ಹಸಿರು. ಎಷ್ಟಾದರೂ ನನ್ನನ್ನ ಮುದ್ದಿನ ಮೊಮ್ಮಗ ಎಂದು ತನ್ನ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮಾಂಸವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಸಲಹಿದ ಜೀವವಲ್ಲವೆ?. ನಮ್ಮದು ಮುಂಚೆ ತಣ್ಣಗಿದ್ದ ಹಂಚಿನ ಮನೆ. ನಾವೆಲ್ಲಾ ಮಲಗುವುದು ದೊಡ್ಡಮ್ಮನ

Top