You are here
Home > (ಚದು) ರಂಗ

ಸ್ವತಂತ್ರರೇ ನಾವು?

`ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ರಕ್ತಪಾತವಲ್ಲ; ಗುಂಡು ಪಿಸ್ತೂಲುಗಳ ಆರ್ಭಟವಲ್ಲ; ಗುಲಾಮಗಿರಿಯನ್ನು ಕಿತ್ತೊಗೆಯುವ ಧರ್ಮಯುದ್ಧ'. ಗಲ್ಲಿಗೇರುವ ಮುನ್ನ ಕೆಚ್ಚೆದೆಯ ಹೋರಾಟಗಾರ ಭಗತ್‍ಸಿಂಗ್ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳಿವು. ನಾವು ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಿ 70 ವರ್ಷಗಳಾದವು. ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ದಿನಾಚರಣೆ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಾಡುವ ಪ್ರಶ್ನೆ... ನಾವು ಸ್ವತಂತ್ರರೇ? ಉತ್ತರ ಹೌದು ಎಂದಾದಲ್ಲಿ ನಾವು ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಂತ್ರರೇ? ರಕ್ತಪಾತವಿಲ್ಲದೆ, ಗುಂಡು ಪಿಸ್ತೂಲುಗಳಿಲ್ಲದೆ, ಲಾಂಗು ಮಚ್ಚುಗಳಿಲ್ಲದೆ ನಿರ್ಭಯ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ನಾವಿದ್ದೇವೆಯೇ? ನಾವು ಸ್ವತಂತ್ರರೇ? ಇದರ ಎರಡು ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ-

ಪ್ರೀತಿ ಇಲ್ಲದ ಮೇಲೆ…

“ಅಮೃತವಾಹಿನಿಯೊಂದು ಹರಿಯುತಿದೆ ಮಾನವನ ಎದೆಯಿಂದಲೆದೆಗೆ ಸತತ” ಎಂಬ ಕವಿವಾಣಿಯ ಕುರಿತು ಒಂದು ವಿಮರ್ಶೆ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಹಳೆ ತಲೆಮಾರಿನವರು ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಖಂಡಿಸುತ್ತಿರುವ ಚರ್ಚೆ! ದೇಶದ , ಸಮಾಜದ ಭವಿಷ್ಯ ಎಲ್ಲವೂ ಪ್ರಬುದ್ಧ. ಅವರ ಸಾಧನೆಗಳಿಗೇನೂ ಕಡಿಮೆ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯ ಸಹಜ ಒಲವು ಅವರಲ್ಲಿ ಕಡೆಮೆಯಾಗಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಏನು ಎಂಬ ಘನಘೋರ ಚರ್ಚೆ. ಆಗ ನನಗೂ ಅನ್ನಿಸಿತ್ತು,  ಎಲ್ಲ ಹಿರಿಯರು ಯುವಜನರನ್ನು ದೂರುತ್ತಿರುವ ಕಾರಣವಾದರೂ ಏನು? ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ನಾವೆಲ್ಲ

ಕಟ್ಟುವೆವೋ ನಾವು?

"ಉತ್ಸಾಹ ಸಾಹಸದ ಉತ್ತುಂಗ ವೀಚಿಗಳ ಈ ಕ್ಷುಬ್ದ ಸಾಗರವು ಬತ್ತಿ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ, ಕಟ್ಟುವೆವು ನಾವು ಹೊಸ ನಾಡೊಂದನು" ಇಡೀ ರಂಗಸ್ಥಳ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೆಕ್ಕರಿಸಿ ನೋಡುತ್ತಿದೆ. ರಂಗದ ಮೇಲಿನ ಬೆಳಕು ನನ್ನ ಮುಖ ಹಾಗೂ ಇನ್ನೊಂದು ತುದಿಗಿರುವ ನನ್ನ ಪತಿಯ ಮುಖವನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೋರಿಸುತ್ತಿದೆ. ದೇಶಕ್ಕೆಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ದೊರೆತು ವರ್ಷಗಳೇ ಸಂದರೂ, ಬೌದ್ಧಿಕ , ಮಾನಸಿಕ ಹಾಗೂ ನೈತಿಕ ಕುಸಿತದಿಂದ ಮನುಷ್ಯ ಸಂಬಂಧಗಳು ಶಿಥಿಲವಾಗಿವೆ. ಯುವಜನತೆಯ ಸಂಘಟನೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಈ ಕೊಂಡಿಗಳು

ಬಾಡಿಗೆಗಿದೆ!!! – ಮನೆಯೋ? ತಾಯಿಯೋ? ಮಗುವೋ?

‘ಯತ್ರ ನಾರ್ಯಸ್ತು ಪೂಜ್ಯಂತೇ... ರಮಂತೇ ತತ್ರ ದೇವತಃ' ಎಲ್ಲಿ ನಾರಿಯರನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅಲ್ಲಿ ದೇವರು ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ. ನಾರಿಯರನ್ನು ವೇದ ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ದೈವೀಕೃತ ಶಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದವಳು ಎಂದು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವುದು ಆದರ್ಶ. (ವೇದ ಹೇಳುವುದೇ ಬೇರೆ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವುದೇ ಬೇರೆ ಎಂಬುದು ವಿμÁದನೀಯ!) ಹೆಣ್ಣಿನ ಯಾವ ಗುಣ ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು? ಬುದ್ಧಿಯನ್ನೋ/ ವಿವೇಚನಾಶಕ್ತಿಯನ್ನೋ? ತೀಕ್ಷ್ಣಮತಿಯನ್ನೋ? ದೈಹಿಕ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನೋ? ಮುಗ್ಧತೆಯನ್ನೋ? ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡಿರಬಹುದು. ನಾರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಪುಜ್ಯ ಗೌರವದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರ

ಮತ್ತದೇ ಬೇಸರ

“ಆಕೆ ನೆಟ್ಟ ಕಣ್ಣು ಅಲುಗಿಸದೇ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ. ಕಣ್ಣಂಚಲಿ ಚೂರೂ ನೀರಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲೋ ನೋಡಿದಂತಿದೆ ಮುಖ. ಗುಂಗುರು ಕೂದಲಿನ ದುಂಡು ಮುಖದ ದೊಡ್ಡ ದೇಹದ ಕಂದು ಫ್ರೇಮಿನ ಭಾವಚಿತ್ರವೊಂದು ನೀಲಿ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ನೇತಾಡುತ್ತಿದೆ. ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ಕುಂಕುಮ. ಫ್ರೇಮಿಗೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಹೂವಿನ ಹಾರ. ಅತ್ತಿತ ಓಡಾಡುವಾಗಲೂ ಆ ಫೋಟೊ ನೋಡಿದರೆ ನಾನು, ಅಪ್ಪ ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರುತುಂಬಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೇವೆ. ಆಕೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಇದ್ಯಾವುದರ ಪರಿವೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಆಕೆ ನನ್ನ ತಾಯಿ.

ಉಸಿರಡಗಿದ ಪಾತ್ರ

'ಕೊನೆ ಸಲ ಅವನ ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಿ, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನೋಡೋಕೆ ಸಿಗೋದಿಲ್ಲ' ಶವಾಗಾರದ ಮೇಲೆ ಕೆಲಸದವರು ಹೆಣದ ಮೇಲೆ ಟಾರ್ಚ್ ಬಿಟ್ಟು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು. ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಚೆಲ್ಲಿದ ಬೆಳಕು ಬಿಟ್ಟರೆ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಕರಾಳ ಕತ್ತಲು. ಮುಗಿಲೇರಿದ ಭೀಕರ ರೋದನೆ, ಕಣ್ಣೀರು, ಆಶ್ಚರ್ಯ, ಆತಂಕ, ನಿರಾಶೆ, ದುಗುಡ, ಭಯ. ಕೇವಲ ಎರಡೇ ಎರಡು ಘಂಟೆಗಳ ಹಿಂದೆ ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗಿದ್ದ ನನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಈಗ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದಾನೆ. ಅಕ್ಷಿಪಟಲದ ಮುಂದೆ ಕಾಣಲಾಗದ ಚಿತ್ರ ಬಾಯ್ತೆರೆದು ಮಲಗಿದೆ ಉಸಿರಡಗಿದ

Top