You are here
Home > ಭವ ಸಾರ

ನಾಗಮಂಡಲ

ನಾಗಮಂಡಲ ನಾವೆಲ್ಲಾ ನಂಬಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಪರಂಪರಾಗತ ಸಂಪ್ರದಾಯ. ನಾ ನೋಡದೆ ಕನಿಷ್ಠ ಹತ್ತು ವರುಷಗಳಾದರೂ ಸಂದವೇನೋ!! ಈ ಬಾರಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಂತಹ ಕೊಂಪೆ ನಗರಿ ಇಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ನಾಲ್ಕು ದಿನ ಊರಿಗೆ ಬಂದದ್ದು, ಬಂದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ ನಾಗಮಂಡಲ ಬಿಡುವುದುಂಟೇ!! ಛೆ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ. ನನಗೆ ಈಗ ಕಿರಿ-ಕಿರಿ ಆದದ್ದು ನನ್ನ ಅಮ್ಮ. ಅಮ್ಮ-"ನಾನಂತು ಬತ್ತಿಲ್ಲ. ನಿಂಗೆ ಮೆರ್ ಸ್ಕಂಡು ಹೋಯ್ಕಾರೆ ಹೋಗು. ಒಂಬತ್ತ್ ಗಂಟೆಯೊಳ್ಗೆ ಬರದಿದ್ರೆ ಮನೆ ಜಗ್ಲಿಯೇ ಗತಿ

ಸಮಾನತೆ

ಬಾಗೂರಿನ ಸುಖಾನಂದ ರಾಯರು ಇಡೀ ಊರಿಗೆ ಶ್ರೀಮಂತರು. ಬ್ರಿಟೀಶರ ಕಾಲದಲ್ಲೆ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ವಕೀಲರಾದ್ದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ದಕ್ಕಿದ ಸಮ್ಮಾನಗಳೆಷ್ಟೋ!! ಮೊದಮೊದಲು ನ್ಯಾಯವನ್ನು  ಗೆಲ್ಲಿಸಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ರಾಯರು ತದನಂತರ ಹಣದ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದು ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ಗೆಲ್ಲಿಸತೊಡಗಿದರು. ಹಿಂದೆಲ್ಲ ರಾಜರು ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಉಂಬಳಿಯಾಗಿ ಎಕೆರೆಗಟ್ಟಲೆ ಜಾಗ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಅಂತೆಯೇ ತಮ್ಮ ಕಡೆಗೇ ನ್ಯಾಯ ಒಲಿಯಲಿ ಎಂದು ಬಡವರು-ಶ್ರೀಮಂತರೂ ಸಹ ತಮ್ಮ ಜಮೀನನ್ನು ರಾಯರಿಗೆ ಉಂಬಳಿಯಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು.  ಒಂದು ವಾದಕ್ಕೆ ಕೊನೇಪಕ್ಷ ಒಂದು ಎಕರೆ ಸಿಕ್ಕರೂ ಲಾಭವೇ

ಬಯಲಾಟ

ನಾನು - "ಅಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಸುಬ್ಬ ಭಟ್ರಮನೆಯಲ್ಲಿ ದೇವಿ ಮಹಾತ್ಮೆ ಆಟ ಅಂಬ್ರ.. ನಾನು ಮತ್ತೆ ಶಾರದ ಹೋತ್. ಆಗಳ್ ಕಿಟ್ಟಣ್ಣ ಸಿಕ್ಕಿದ್ರ್. ಇವತ್ ಅವ್ರದ್ ಮಹಿಷಾಸುರ ವೇಷ ಅಂಬ್ರ್.. ನಂಗೆ ಹೋಯ್ಕೆ. ಆರುವರೆಗೆ ಹೋಯ್ ಗರದಂಗೆ ಕೂತ್ ಬಿಡ್ತೋ." ಅಮ್ಮ - " ಹೋಪುಕೆ ಅಡ್ಡಿಲ್ಲ. ನಾವೇನಿದ್ರು ಹತ್ತು ಗಂಟೆ ಮೇಲೆ ಬಪ್ಪುದು. ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂಕಂಡು ಕಂಡ್ರೆ ಅಡ್ಡಿಲ್ಲ. ಅತ್ತಿತ್ತೆಲ್ಲಾದ್ರೂ ಸುತ್ತುದು ಕಂಡ್ರೆ ನಾಳೆ ಬೆನ್ ಹೊಡಿ ಮಾಡ್ತೆ ಅಷ್ಟೇ." ನಾನು -

ವ್ಯಥೆ

ಯಾಕೊ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಹೆಣ್ಣಾಗಿ ಹುಟ್ಟಬಾರದಿತ್ತೀನೋ ಅ೦ದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮದುವೆಯ ವಿಚಾರ ಬ೦ದಾಗ. ಮನೆಯವರ, ಗೆಳೆಯರ, ಹಿರಿಯರ, ಕಿರಿಯರ, ಹಿತಶತ್ರುಗಳ ಬಿಟ್ಟ ಸಲಹೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಆಗ ತಾನೆ ಅಮ್ಮನನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊ೦ಡ ಮಗುವಿನ ಪಾಡು. ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಇಷ್ಟ-ಕಷ್ಟಗಳ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಬೇಡವಾಗಿಯೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ.ಮೊನ್ನೆ ತಾನೇ ೩ ದಿನಗಳ ಭೇಟಿಗೆ೦ದು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬ೦ದಿದ್ದ ನನ್ನ ಮಾಮ ನನಗೆ ಮುಖತ ಸಿಗಲಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ವಿಚಾರಿಸುವ ಉದಾರತೆ ತೋರಿಬಿಟ್ಟರು. ಮಾಮ- "ಹೆ೦ಗ್ ಇದ್ದೆ ಹೆಣೆ..ಯ೦ತ್

ಒಂದು ಕಿರು ಅಣೆಕಟ್ಟು

ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಗದ್ದೆ-ತೋಟಗಳಿಗೆ ನೀರು ಸಿಗದೆ ಹಪಹಪಿಸುತಿದ್ದ ಊರ ಜನಕ್ಕೆ ಸಂತಸದ ಸುದ್ದಿ ಏನೆಂದರೆ ಸರ್ಕಾರದ ವತಿಯಿಂದ ಸೀತಾನದಿಗೆ ಕಿರು ಅಣೆಕಟ್ಟು ಕಟ್ಟಲ್ಪಡುವುದೆಂದು. ಮೊದಲೆಲ್ಲಾ ಹತ್ತಿರದ ಪೇಟೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾದರೂ 3-4 ಕೀ.ಮೀ ನಡೆಯಬೇಕಿದ್ದ ಹಳ್ಳಿ ಜನಕ್ಕೆ , ಈ ಅಣೆಕಟ್ಟಾದ ಮೇಲೆ ಪೇಟೆ ದಾರಿ ಕೇವಲ 1 ಕೀ.ಮೀ ಆಯ್ತು. ಈ ಹೊಸ ದಾರಿ ಹಳ್ಳಿಗರ ರಾಜಮಾರ್ಗವಾಯ್ತು.  ಸಂಜೆ ಮಾತ್ರ ಪೇಟೆಯಿಂದ ಮೀನು ತರುತಿದ್ದ ಮನೆಯ ಗ0ಡಸರು ಈಗೀಗ ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಗ್ಗೆಯೂ ಈ

ಕುಡಿದವರ ನಾ ಕ೦ಡ೦ತೆ

ಐದ೦ಕಿಯ ಸ೦ಬಳ ಎಣಿಸುವ ನನ್ನ೦ತವರಿಗೆ ಗಣಕ ಯ೦ತ್ರ ನಿಯ೦ತ್ರಿಸುವುದು ಗೊತ್ತು. ಆದರೆ ನನ್ನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು , ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ತೊಳಲಾಟವನ್ನು ನಿಯತ್ರಿಸಲಾಗದೆ ಹಪಹಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಎನಿಸಿತು ತೊಚಿದ್ದನ್ನು ಗೀಚಿದರೆ ಮಸಸ್ಸಿಗೂ ಮುದ ಸಿಗಬಹುದು ಎ೦ದು. ನಾ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಉಡುಪಿಯ ಚಿಕ್ಕ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ.ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ನಾ ಊರಿಗೆ ಹೋದಾಗ ತಿಳಿದ ಕೆಲವು ನೈಜ ಘಟನೆಗಳು ಮಹಿಳೆಯರ ಹೀನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅಣಕಿಸುವ೦ತೆ ಇತ್ತು. 1)ಅಲ್ಲೊಬ್ಬ ಹೆಣ್ಣು ಮಗಳಿದ್ದಾಳೆ. ಹಾಲು ಮಾರಿಯೇ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುವ ಧೈರ್ಯಗಾತಿ ಆಕೆ.

Top