You are here
Home > ಮರೆಯದ ಸಾಲು

ನೀರವ ಮೌನ – ಪ್ರದೀಪ್ ನಾಗರಾಜ್

ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲೆನೊ ಆರ್ತನಾದ, ಯಾರೊ ದುಃಖಿಸುವಂತಿತು ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದ್ದ ಧ್ವನಿಯೊಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನಿಡುತ್ತ ನಡೆದೆ... ಆ ನೀರವ ಮೌನಕ್ಕೆ ನನ್ನದೆ ಎದೆಬಡಿತ ನನ್ನನೆ ಬೆಚ್ಚಿಸುತಿತ್ತು ಆದರೂ ದೃತಿಗೆಡದೆ ನಡೆದೆ.... ನನ್ನದೆ ಹೊಲುವ ಆಕೃತಿ,ನನ್ನದೆ ಧ್ವನಿ ಗದ್ಗದಿತ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದೆ ಏ ಯಾರು ನೀನು? ದುಃಖಿಸುತ ಹೇಳಿತು "ನಾ ನೀ ಮರೆತಿರುವ ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ಆತ್ಮ"

ಅವಳ ಸಂಜೆಗಳು

ಮತ್ತೆ  ಹೊಸ  ಸಂಜೆ  ಬಂದಿದೆ ಹಗಲೆಲ್ಲ  ಉರಿದ  ರವಿ , ಮರೆಯಾಗಿ ಅವರಿವರ  ಕಣ್ಣಲಿ  ಇಳಿಯಲು , ಮನದ ಪರದೆಮೇಲೆ  ಇಂದಿನ  ಮೌನದಾಟ !!   ಹಗಲೆಲ್ಲ  ದುಡಿದು , ನುಡಿದಂತೆ  ನಡೆದು ದಣಿವಿಗೆ  ಸೋತ, ಏಕಾಂತ  ಪಯಣ ಮನೆಯಲ್ಲಿ  ಮಗುವಿಗೆ  ಚುಂಬಿಸುವ  ತವಕ ಇವಳಿಗೂ  ಮತ್ತೆ  ಹೊಸ  ಸಂಜೆ  ಬಂದಿದೆ !!   ಚಿನುಗುವ  ಮಳೆಯಲಿ , ಬೀಸುವ  ಗಾಳಿಗೆ ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ತೇಲಿದ  ಮನದ  ಭಾವನೆಗಳ  ಸೇರಿಸಿ ಪ್ರಿಯಕರನ  ಆಗಮನಕ್ಕೆ ಕಾಯುವ ಇವಳಿಗೂ  ಮತ್ತೆ  ಹೊಸ  ಸಂಜೆ  ಬಂದಿದೆ!   ದೀಪದ  ನಡುವೆ  ಕನ್ನಡಿಯ  ಮುಂದೆ ತುಟಿಗೆ  ಕೆಂಬಣ್ಣ  ಹಚ್ಚಿ ,

ಕುಂದಗನ್ನಡದ ಕು(ಚು)ಟುಕುಗಳು -ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಕೂಡ್ಲಾಡಿ

*ನಮ್ಮ  ಮನಿಯಳ್* ಯ್ಯಬ್ಬ್ಯ  ದೇವರೇ  ನಮ್ಮ ಮನಿಯಳ್ ಪ್ರೀತಿ  ಎಷ್ಟ ಅಂದಿಕಿ  ನನಗ್ ಹೇಳುಕ್ಕ್ ಆತ್ತಿಲ್ಲಾ.!! ಅವಳಿಗ್ ನನ್ನ್ ಬಿಟ್ಟ ಒಂದ್ ಘಳಿಗಿ ಇಪ್ಪಕ್ಕ್ ಆತ್ತಿಲ್ಲಾ!! ************ *ಸರ(ದ)ಮಾಲೆ* ಅವಳ್  ಬಾರಿ ಜೋರ ಇದ್ದಳ್! ಬ್ಯಾಡ  ಬ್ಯಾಡ ಅಂದ್ರೂ  ರಾತ್ರಿ ಕೊಟ್ಟಳು  ಮುತ್ತಿನ ಸರಮಾಲೆ.!! *ಆರ್ರೆ* ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದ  ಕೇಂತಳ ಚಿನ್ನದ್ ಅಂಗಡಿ ಎದರಿಗ್ ನಿಂತಕಂಡ್ ಕೊಡಸಿ  ಈಗ ನಿಜವಾದ  ಮುತ್ತಿನ  ಸರದ ಮಾಲೆ.|| ********** *ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಪಾಠ* ಯ್ಯಬ್ಬ್ಯ  ಸಾಕ್ ದೇವರೆ ನಮ್ಮನಿಯಳ ಕಾಟ. ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ  ಮುಂಚೆ ಶುರು  ಮಾಡತ್ತಲ್ಲ ಪಾಠ|| *******"***"**""" *ಗಂಡಗಳ್ ಕಷ್ಟು* ನಾನ್ ನಿನ್ನ್ ಮನಿಗ್ ಬರಕ್ಕ್  ಆರ್ರೆ ನಿನ್ನಾ ಮನಿ ಸುತ್ತ್ ಇಪ್ಪದ್ದ್ ಅಗಲ್ ಹಾರಿ  ಬರಕ್ಕ್. ಅದು ಇಲ್ಲಾ  ಅಂದ್ರೆ

ಅವಳು- ಸುಧೀರ್ ಹಳ್ನಾಡ್

ಮುತ್ತಿಡಲೇ ನಿನ್ನ ಕಾಲು ತೊಳೆದು ! ಮುದ್ದಾಡಲೇ ನಿನ್ನ ಕೈಯ ಎಳೆದು ! ಬಾ ಒಮ್ಮೆ ,ಎದೆಯ ಮೇಲೆ, ನೀ ತುಳಿದು! ಈ ಜೀವ ನಿನ್ನದೇ,ಕೊಡಲೆ ಹೀಗೆ ಬರೆದು !! ********************************   ನಾ ಕನಸು ಕಟ್ಟಿದ ಗೂಡಲ್ಲಿ ,ಗುಬ್ಬಿ ನೀನು ! ಈ ಮನಸ್ಸು ಮುಟ್ಟಿದ ಮೂದಲ ಸ್ಪರ್ದಿ ನೀನು!! ಕಂಡು ,,,,ನೀ ಮಾತನಾಡುವ ಶೈಲಿ! ಹರಿಯೋ,,, ನದಿಯು ಮೌನಕ್ಕೆ ಬಲಿ!! **********************************   ಕುಳಿತಿರುವೆ ನೀನು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ!! ಜಗವೆ ಸಿಕ್ಕಂತೆ ತೋಳ ,ತೆಕ್ಕೆಯಲ್ಲಿ! ನಗುತಿರುವೇ ನೀನು ಖಷಿಯಲ್ಲಿ !! ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕು ಬಿದ್ದಿವೆ ,ನಿನ್ನ ನಗು ,,,,ಚೆಲ್ಲಿ! *********************************   ದುಪ್ಪಟವಿರುವ ಚೂಡಿದಾರ!! ನೀ  ಹಾಕಿದ 

ಸಾಗರಿ

ಸಾವಿರ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು, ಆ ಹೆಜ್ಜೆಗಳ ಹೂತ ಇನ್ನೊಂದಿಷ್ಟು ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಅಳಿದವೆಷ್ಟೋ, ಹೂತವೆಷ್ಟೋ ಅಲೆಗೂ ತಿಳಿಯದು. ಹುಟ್ಟಿ ಸತ್ತ ಅಲೆಗಳೆಷ್ಟೆಂದು ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ನನಗೂ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲ. ಸಂಧಿಸಿದ ನದಿಗಳು ಲೆಕ್ಕ ತಪ್ಪಿವೆ. ಮಡಿಲು ತುಂಬಿದ ಹವಳಗಳಗಣಿತ ದಿಗಂತವನ್ನೆ ಸೀಳ ಹೊರಟು ಸೋತ ಹಾಯಿದೋಣಿಗಳು ಕೆಡಿಸಲಿಷ್ಟವಿಲ್ಲದ ಮರಳ ಮನೆಗಳು ಬೆಚ್ಚಗೆ ಮಲಗಿದ ಬಂಡೆಗಳು ಕಿನಾರೆಯಿಂದ ಕೇಳಿಸುವ ಕೇಕೆಗಳು ಸಂಜೆಯೆಲ್ಲೋ ಬೀಸಿ ಬರುವ ನಿಟ್ಟುಸಿರುಗಳು ಮರಳಲ್ಲಿ ಇಂಗಿದ ಕಣ್ಣ ಹನಿಗಳು ಊಹ್ಞೂಂ.... ಯಾವುದೂ ಲೆಕ್ಕವಿಟ್ಟಿಲ್ಲ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಿಷ್ಟೆ ದಿನವೂ ಸತ್ತು ಹುಟ್ಟುವ ಒಬ್ಬ ಸೂರ್ಯ ಬೆಳದಿಂಗಳ ಹೊದಿಸುವ ಒಬ್ಬ ಚಂದಿರ ನನ್ನನ್ನೇ ಹೋಲುವ ನೀಲಿ ಬಾನು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿಯ ತಾರೆಗಳು ಜೋತಾಡುವ ಸೂರೊಂದು. ಉಳಿದೆಲ್ಲವು ಅಗಣಿತ,ಅಶಾಶ್ವತ.

ನೆನಪು – (ಚಂದ್ರ ಶೇಖರ ಶೆಟ್ಟಿ ಕೊಡ್ಲಾಡಿ)

********************************************************* ಮಳೆ ಬರುವಾಗ ಗುಡುಗು-ಮಿಂಚು ಜೊತೆಯಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಹಾಡು ಹಾಡೋವಾಗ ರಾಗ-ತಾಳ ಜೊತೆಗಿರುತ್ತವೆ|| ಶಾಲೆ ಕಲಿಯುವಾಗ ಪೆನ್ನು ಪುಸ್ತಕ ಜೊತೆಗಿರುತ್ತವೆ. ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಸುವಾಗ ಕನಸು ಮನಸು ಜೊತೆಯಾಗಿರುತ್ತವೆ|| ಆದರೆ ಗೆಳತಿ ನೀ ದೂರವಾದಾಗ ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳು ಮಾತ್ರ ನನ್ನಿಂದ ದೂರ ಹೋಗಲು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತವೆ. ಯಾಕೆ   ಹೀಗೆ   ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಮನೆ ಕಟ್ಟಿ  ಉಳಿದು ಬಿಡುತ್ತವೆ.||   ********************************************************* ಯಾವಾಗಲು  ನೆನಪಾಗುವಳು. ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿದರು  ಮತ್ತೆ  ನೋಡ  ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು  ಅನ್ನಿಸುವಳು.|| ಅವಳ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ  ಮಲಗಿ   ನಿದ್ರೆಸಿದ್ದು. ಈಗ  ಕೆಲಸ ಎಂದು   ಅವಳ ತೊರೆದು  ಬೆಂಗಳೂರು  ಸೇರಿದ್ದು.|| ಹೇಗೆ  ಮರೆಯಲ್ಲಿ  ಅಮ್ಮ  ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಕಳೆದ ಆ ಮಧುರ

ನೆನ್ನೆ-ನಾಳೆಗಳ ನಡುವೆ -(ಕಲ್ಪ ಶ್ರೀ)

ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮುಂದೆ ಹೋಗುವ ತವಕ, ಹಲವರಿಗೆ ಹಿಂದಿನದನ್ನೆ ನೆನೆಯುವುದು ಪುಳಕ;   ಮುಂದಿರುವ ಆ ಆಶ್ಚರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿದೆ, ಹಿಂದಿರುವ ಆಕಸ್ಮಿಕಗಳಲ್ಲೂ ನಲುಮೆಯಿದೆ;   ಕಳೆದುದರ ಬಗ್ಗೆ ಕೊರಗಿಲ್ಲ, ಬರುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ, ನಿನ್ನೆ-ನಾಳೆಗಳ ನಡುವೆ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ಈ ದಿನವ ಕಳೆದು ಕರಗುವ ಮನವಿದೆ;   ನಿನ್ನೆ ಕಳೆದುದು ನಾಳೆ ಸಿಗಬಹುದು, ನಾಳೆ ಬರುವುದು ನಿನ್ನೆಯೇ ಕಾಣಿಸಿರಬಹುದು, ಇಂದಿನ ಚಿಂತನೆಗೆ ಮರುಹುಟ್ಟು ನೀಡಿ, ಈ ದಿನವ ಕಳೆವ ಮನವಿದೆ;   ನಿನ್ನೆಯ ಯೌವನವ, ನಾಳೆಯ ಮುಪ್ಪಿನಲಿ, ಪ್ರಸ್ತುತ ಅನುಕ್ಷಣದ ಕನಸನು ನನಸಾಗಿಸಿ, ಇಂದಿನ ಈ ಬದುಕ ಬಾಳುವಾಸೆಯಿದೆ;

ಪ್ರಯೋಗ ಶಾಲೆ (ಕಲ್ಪ ಶ್ರೀ)

(ಈ ಬೆಂಗಳೂರು ಎಂಬ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಮುಗಿಲೆತ್ತರಕ್ಕೆ ನಿಂತ ಹಲವು ಕಟ್ಟಡಗಳು; ಅದರೊಳಗೆ ನೂರಾರು, ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ತಂತಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತಾರೆ.  ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಎಂಬ ವರ್ಗದ ಕಾರ್ಯಾಲಯವಾಗಿರುವ ಅಂತಹ ಎಷ್ಟೋ ಗಾಜಿನ ಕಟ್ಟಡಗಳು ಆಶಾಗೋಪುರವೇ ಸರಿ. ಅಂತಹ ಕಚೇರಿ ಕಟ್ಟಡಗಳನ್ನು "ಗಾಜಿನ ಹೂಜಿ" ಎಂದೂ, ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಅನೇಕಾನೇಕ ಜನರನ್ನು "ದ್ರಾವಣ" ಎಂದೂ ಹೋಲಿಸಿ ಬರೆದ ಕವಿತೆಯೊಂದು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದಿದೆ...)   ಗಾಜಿನ ಹೂಜಿಯೊಳಗಿನ, ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದ ದ್ರಾವಣಗಳು; ಎಷ್ಟು ಶಾಖಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲವು, ಹೆಚ್ಚಾದರೆ ..!? ಕರಗಿ ನೀರಾಗಲೂಬಹುದು,

ನಾನು ನೀನು ಬರೆದ ಕವಿತೆ (ಸುಧೀರ್ ಹಳ್ನಾಡ್)

ಕಣ್ಣ ನೀರು ಸಾಲುಗಟ್ಟಿ, ಸಾಲು ಒಂದು ಬರೆದಿದೆ ಓದು ಒಲವೇ ಬಂದು ,ವಿಷಯ ನಿನ್ನ ಮೇಲಿದೆ \\ ಪ್ರಾಣ ಇರುವ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನ ಒಪ್ಪಿಸಿದೆ ಬೆಂಕಿಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ಊಹೆ ಎಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬದುಕಿಗೆ \\ ಮುದುಡಿ ಹೋದ ಸ್ವಪ್ನ ಒಂದು ನಗಬಹುದೇ ಅರಳಿ ಕಳೆದು ಹೋದ ಬದಕು ಒಂದು ಸಿಗಬಹುದೇ ಮರಳಿ\\ ತೋಳ ಬಲ ಕೂಡ ಯಾಕೋ ಗಾಬರಿಯಾದಂತಿದೆ ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲೂ ಕಾಣಬೇಡ ಜೀವ ಮೊದಲೇ ಹೆದರಿ ಕುಂತಿದೆ\\ ಮನಸ್ಸಿನ ಪ್ರತಿ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಮೌನ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದೆ ಕನಸಲ್ಲೂ ನಿನ್ನ ನೋಡುತ ಕಣ್ಣು

ಪ್ರಕೃತಿ ಜೀವನ ಪಾಠ – (ಕಲ್ಪ ಶ್ರೀ )

ತಾ ಬರುವ ಮುನ್ನ ಆ ರವಿಯು ಕಳುಹಿಸಿದ ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳ, ನೀಲಿ ಬಾನನ್ನು ಕೆಂಪಾಗಿಸಲು, ನಾ ಬರುವೆನೆಂದು ಸೂಚನೆ ನೀಡಲು| ಪಡುವಣದಿ ತಾ ವಿರಮಿಸುತಿರೆ, ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಅದೇ ರಶ್ಮಿರಾಶಿಯ ನಸುಗೆಂಪು ಕಡುಕಪ್ಪು ಆಗುವವರೆಗೆ, ತಾನಿದ್ದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಲು|| ಹೊಳೆವ ಕಂದು ಮೈದುಂಬಿ, ಓಲಾಡಲು ಯತ್ನಿಸುತ ಮಿಂಚುತಿರೆ ಆ ಚಿಗುರು ಅರಳಿ ಎಲೆಯು| ತಾ ಸವೆದು ಪವನಶಕ್ತಿಯ ಕಾಯುತ, ತೊಟ್ಟು ಕಳಚಿ ಬೀಳುವೆಡೆಗೆ ನಿಂತಿದೆ ಈ ತಿಳಿಕಂದು ತರಗೆಲೆಯು|| ನಾವಂತೂ ಹೇಗೆ ಭಿನ್ನವಾದೇವು? ಈ ಪ್ರಕೃತಿ ಜೊತೆಗಿರಲು,

Top