You are here
Home > ಮಮಕಾರ

ಶ್ರಮಿಕನ ನೋವು – ರಜನಿ ಅಲ್ಸೇ

http://gila.com.mx/esay-on-leadership/ ಅದೊಂದು ರವಿವಾರ... ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಭುವಿಗಿಳಿಯುವ ಮುನ್ನವೇ ಸುಪ್ರಭಾತ ಹಾಡಿತ್ತು ನಮ್ಮನೆ ರೇಡಿಯೋ. ಅಮ್ಮನ ನಿತ್ಯ ಕೆಲಸಗಳು ಮುಗಿದಿದ್ದವು. 'ರಜನೀ ಏಳೂ.. ಗಂಟೆ ಎಂಟಾಯ್ತು..' ಎಂದದ್ದು ಎಲ್ಲೋ ಕನಸಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದಂತೆ ಅನ್ನಿಸಿತ್ತು. ಬೆಚ್ಚಿ ಬಿದ್ದು ಎದ್ದು ನೋಡಿದರೆ ಗಂಟೆ ಆರೂವರೆ. ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ನನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ, ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪಯ್ಯ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ತೆಗೆಯುವವನಿಗೆ ಆಮಂತ್ರಣ ಕೊಟ್ಟು ಬಂದಿದ್ದರು. ಅಯ್ಯೋ.. ಸಂಡೆ ಯ ಕಥೆ ಇಷ್ಟೇ ಎಂದುಕೊಂಡು, ಒಂದು ಬಟ್ಟಲು

ವಿರೋಚನ – ಸುದೀಪ್ ಶೆಟ್ಟಿ

see url ಭೂತದ ಕರಿ ನೆರಳು ವಾಸ್ತವದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು , ಭವಿಷ್ಯದ  ಕತ್ತಲೆ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬಂದು ರೌದ್ರ ತಾಂಡವವಾಡಿದಾಗ, ಹೆದರಿ ಮಾಡಿದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪಿಗೆ,  ವರ್ತಮಾನ ಮತ್ತೆ ಭವಿಷ್ಯ ಎರಡರಿಂದಲೂ ಭೂಗತನಾದೆ. ಸೂರ್ಯ ಭೂಮಿಯ ಮದ್ಯೆ ಬಂದು ಗ್ರಹಣ ಸ್ರಷ್ಟಿಸಿದ ಚಂದ್ರನನ್ನ ಅಪರಾಧಿಸಲೇ ಅಥವಾ ಗ್ರಹಣಕ್ಕೆ ಹೆದರಿ ಬದುಕಿನ ಕನಸನ್ನು ಚಟ್ಟ ಹತ್ತಿಸಿ ರಕ್ತಸಂಬಂದವನ್ನ? ಚಿತೆಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿ ಗ್ರಹಣದ ಕರಿ ಮುಗಿಲಿಗೆ  ಹೆದರಿ ಘೋರ ಕತ್ತಲೆಯ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿಯಾದ

ಪೂರ್ಣಾಹುತಿ

go to site ಅಳು ಬರುತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲ. ಆಪ್ತ ಸ್ನೇಹಿತೆಯ ಸಾವು, ಹೆಣದ ಮುಂದೆ ನಿಂತರೂ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರಾಡಿಲ್ಲ. ಆರ್ಯ ! ಅದೇ ಮುಗ್ಧ ಮುಖ. ಸಾವಿನಲ್ಲೂ ನಗುಮುಖ. ಬಹುಶ: ಯಾರ ಬರುವಿಕೆಗಾಗೋ ಕಾದು ಕೊನೆಯುಸಿರೆಳೆದಂತಿದೆ. ಆರ್ಯಾಳ ಮಗಳು "ಅದ್ವಿತಿ"ಯನ್ನು ಯಾರಿಂದಲೂ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಲು ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಪಾಪಾ ! ಆ ಎಳೆ ಕಂದ ಇನ್ನು ಮೂರೂ ವರ್ಷ ಕೂಡ ತುಂಬಿಲ್ಲ. ಅದು ಅಳುತ್ತಿದ್ದುದ್ದು ಅಮ್ಮನಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ ಅವಳನ್ನು ಹೊರಗೆ ಆಡಲು ಯಾರು ಬಿಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬ

ಮುದ್ದಮ್ಮ- ರಜನಿ

see url ಕುರ್ಚಿ ತಿರುವುತ್ತಾ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ತಟ್ಟನೆ ರಿಕ್ಷಾ ಬಂದು ಸೊಸೈಟಿಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿತು. ಐದಾರು ಜನರು ಒಮ್ಮೆಲೆ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿದ್ದು ಗೋಚರವಾಯಿತು. ಬೆಳೆ ಸಾಲಕ್ಕೆ ಅರ್ಜಿ ಕೊಡಲು ಬಂದ ತಂಡ ಎಂದು ಅರ್ಜಿ ರೆಡಿ ಮಾಡಲು ಹೊರಟೆ. ಗಂಟೆ ಎರಡಾಯ್ತು ಊಟದ ಸಮಯ, ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿ, ನಾವು ಊಟ ಮಾಡೋಣ ಮರೀ ಎಂದ್ರು ದೊಡ್ಡಪ್ಪ. ಒಮ್ಮೆಲೆ ನನ್ನ ಚಿತ್ತ ಹಾದದ್ದು ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ಮುರುಟಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅಜ್ಜಿಯ ಮೇಲೆ. "ಅಜ್ಜಿ... ಊಟ

ಹಸಿರು

source url ಹಸಿರು ಹೊಸತನದ ಸಂಕೇತ, ಶಾಶ್ವತತೆಯ ಚಿನ್ಹೆ, ಸಮೃದ್ಧಿಯ ನಿಶಾನೆ, ಉಲ್ಲಾಸದ ಅನುಭೂತಿ, ನಡೆ ಮುಂದೆ ಎಂಬ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹದ ಗುರುತು, ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹಿತವಾದ ಅನುಭವ, ಕಣ್ಣಿಗೆ ತಂಪು ತರುವ ಬಣ್ಣ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕೇವಲ ಬಣ್ಣವಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲ, ಭಾವನೆಗಳ, ಆಲೋಚನೆಗಳ, ನೆನಪುಗಳ, ನಗು-ಅಳುವಿನ ಸಂಗಾತಿ. ವಿಶಾಲ ಜಗದ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿದಷ್ಟು ಕಾಣಸಿಗುವುದು (ಮಹಾಪಟ್ಟಣಗಳ ಕಟ್ಟಡಗಳನ್ನು ಹೊರತು ಪಡಿಸಿ) ನೀಲಾವೃತ ಬಾನು ಮತ್ತು ಹಸಿರು ಹೊದ್ದಿರುವ ಧರಿತ್ರಿ (ಜಲಾವೃತ ಧರಣಿಯು ಇದೆ ಹಾಗು ಮಣ್ಣು-ಮರಳು

ಬೇಲದ ಮರದ ಸುತ್ತ – ಶ್ರುತಿ ವಸಿಷ್ಠ

ಹಳೆಯದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಏನೋ ಖುಷಿ, ಆ ಖುಷಿನ್ನು ಹಂಚುವಾಗ ಇನ್ನು ಆನಂದ. ನಾವು ಹೇಗೆಲ್ಲ ಇದ್ದೇವಾ? ಎಂದು ನಮ್ಮನ್ನೇ ನಾವು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ನಾನು ಈಗ ಹೇಳಲು ಹೊರಟಿರುವುದು ಇಂಥದೇ ಸುಂದರ  ಕ್ಷಣವನ್ನು . ಇದು ನಡೆದು ಸುಮಾರು ೩೦ ವರ್ಷಗಳೇ ಕಳೆದಿವೆ. ಆದರೂ ಆ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನ ನೆನೆದರೆ ಈಗಲೂ ನಗುವೇ ... ನಾನು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ೩೦ ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಂದಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸುತ್ತೆಲ್ಲ

ಸತ್ಯ

go here ಮಲತಾಯಿ  ಧೋರಣೆಯಿಂದ ಕಣ್ಣೀರಾ ದರೆಯನ್ನ ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಸೌಮ್ಯ, ಅಪ್ಪನ ಪ್ರೀತಿ ಇದ್ದರು ಇಲ್ಲದ ಹಾಗೆ ಬೆಳೆದಳು. ಓದು ಕ್ರೀಡೆ ಎಲ್ಲಾದರು ಮುಂದೆ ಇದ್ದರು, ಫೀಸ್ ತುಂಬಿಸಿ ಡೊನೇಷನ್ ಕಟ್ಟೊ ಅಷ್ಟು ದುಡಿಮೆ ಅವಳ ತಂದೆಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲಾ ಆದರೂ ಸೌಮ್ಯ ತನ್ನ ಚತುರತೆ ಇಂದ ಫ್ರೀ ಸೀಟ್ ಅಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಜುಯೇಷನ್  ಮುಗಿಸಿದಳು. ಅಪ್ಪ ಅವರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಕಮ್ಮಿ ಮಾಡಲು ಸೌಮ್ಯಳ ಮದುವೆ ಬಗ್ಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಅವರ  ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಮೇಲಾಧಿಕಾರಿ ಉಮೇಶನನ್ನು

ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿ ನೀನಿರು ..ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕು ! – ವಾಣಿ ಶೆಟ್ಟಿ

ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದರೂ ಕೇಳಿಸುವಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಿದ್ದ! ನಾನೇ ಭ್ರಮೆಗೂ ವಾಸ್ತವಕ್ಕೂ ತಾಳೆಯಾಗದೇ ಎಲ್ಲದರಿಂದ ಮೈಲಿ ದೂರ ಹೋಗೋ ಹಪಹಪಿಯಲ್ಲಿ ಎದ್ದುಬಂದು ರಸ್ತೆಗಿಳಿದಿದ್ದೆ..ರಣಬೇಸಿಗೆಯ ಬಿರುಬಿಸಿಲ ನೆನಪೇ ಇಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತದೇ ಇಬ್ರಾಹಿಂ ರೋಜಾದ ನುಣುಪು ಕಲ್ಲುಗಳಮೇಲೆ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಒರಗಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಠ ಮಾಡಿತ್ತು.. ಈ ನೆನಪುಗಳ ಹಂಗೇ ಬೇಡ ಅನ್ನೋದು ಆ ಹೊತ್ತಿನ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆಗಷ್ಟೇ..ಆದರೆ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕತ್ತಲ ಮೂಟೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತೇ ತಿರುಗುತ್ತೇವೆ.ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಹೆಗಲಿಗೊರಗಿ ಹಗಲ ಮರೆತ ಕಥೆಗಳು..ನನ್ನ ಪ್ರತೀ ಮುನಿಸೂ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ತೋಯಿಸಿದ

ತ್ಯಾಗ – (ವಿದ್ಯಾ)

ಮುಂಜಾನೆ ಸುಮಾರು ಆರು ಗಂಟೆ. ಮಂಜು, ಮೋಡ ಕವಿದೋಡೆದ ಕಾರಣ ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಕಾಶ ಅಷ್ಟು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕಲರವ ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು ಕಸ ಗುಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ , ಪಾರಕ್ಕ ರಂಗೋಲಿ ಬಿಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಇದ್ದಕ್ಕಿದಂತೆ ಎದುರುಗಡೆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೆಂಗಸು ನೋವಿನಿಂದ ಕಿರುಚುವ ಸದ್ಧು. ಕುಸುಮ ತುಂಬಿದ ಗರ್ಭಿಣಿ ಎಂಬ ವಿಚಾರವನ್ನ ಮನದಲ್ಲೇ ನೆನೆದ ಪಾರಕ್ಕ, ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ರಂಗೋಲಿ ಡಬ್ಬವನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬಿಸಾಕಿ ಎದುರು ಮನೆಯತ್ತ ಓಡಿದಳು. ಹೆರಿಗೆ ಏನೋ ಸರಾಗವಾಗಿ

ಇಲ್ಲಿಯೂ, ಅಲ್ಲಿಯೂ ಸಲ್ಲುವರಯ್ಯ – (ಕಲ್ಪ ಶ್ರೀ )

ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದೊ ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯ ವಿಮರ್ಶೆ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ; ಸಲ್ಲುವ, ಸಲ್ಲದಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಸ್ವಗತವಷ್ಟೇ..! ಧರಣಿ, ಧರಿತ್ರಿ, ವಸುಂಧರೆ, ಇಳೆ ಎಂಬಿತ್ಯಾದಿ ಸಮಾನಾರ್ಥಕ ಪದಗಳಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಭೂಮಿ ತಾಯಿ, ಹೆಣ್ಣಾಗಿ ಬಿಂಬಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಎಲ್ಲರಿಗು ಸಲ್ಲುವ, ಎಲ್ಲರನ್ನು ಯಾವುದೇ ಬೇಧ-ಭಾವ ಮಾಡದೆ ತನ್ನೊಡಲಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವ ಸ್ತ್ರೀ-ಸ್ವರೂಪಿಣಿ. ಇಂತಹ ಈ ವಿಶಾಲ ಒಡಲೊಳಗೆ ಹೆಣ್ಣು ಜನಿಸಿದಾಗ, ಆಕೆ ಸಲ್ಲುವುದಾದರೂ ಎಲ್ಲಿಗೆ..? ಬಾಲ್ಯ ಸವಿದು, ಪ್ರೌಢಾವಸ್ಥೆ ತಲುಪಿ, ಯೌವನ ಕಳೆಯುವುದರೊಳಗೆ 'ಕಲ್ಯಾಣಮಸ್ತು' ಎಂದು ಹರಸಿ ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮ ವಾಸಕ್ಕೆ ಅಡಿಯಿಡಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹೆತ್ತು-ಸಾಕಿ-ಸಲಹಿ-ಬೆಳೆಸಿದ

Top